Onze IT-vrijwilliger Patrick stelt zich voor
In maart 2018 begon mijn avontuur als informaticavrijwilliger bij ATD. Vanessa, mijn nicht en volontair bij ATD Vierde Wereld, vroeg me of ik het zag zitten om mijn kennis en ervaring in te zetten als vrijwilliger. Eerlijk? Ik had mijn twijfels. Ik heb nooit informatica gestudeerd, alles wat ik weet heb ik mezelf aangeleerd. Ik was bang dat ik niet zou voldoen. Maar al snel merkte ik dat motivatie, inzet en gezond verstand volstonden. Omdat ik toen met brugpensioen was, moest ik eerst toestemming vragen aan de RVA. Een maand later was alles in orde en kon ik van start gaan.
Eén dag per week ben ik aanwezig op kantoor. Mijn dag begint vroeg: ik rij met de fiets naar het treinstation en rond halfnegen ben ik ter plaatse. Ik los eerst de dringende problemen op, voordat iedereen aan zijn werkdag begint. Daarnaast werk ik ook regelmatig vanop afstand, goed voor één extra dag per week.
Mijn taken zijn vrij uiteenlopend: backups controleren, laptops en desktops klaarmaken voor nieuwe gebruikers, printers, routers en wifi instellen, updates uitvoeren, netwerkproblemen oplossen, collega-vrijwilligers opleiden en advies geven bij de aankoop van informaticamateriaal. Vooral updates nemen veel tijd in beslag, omdat alles toestel per toestel moet gebeuren.
Vrijwilligerswerk geeft mij vooral voldoening. Ik help mensen met hun computerproblemen en zorg ervoor dat zij hun werk kunnen doen zonder technische hinder. Bovendien is het een manier om onder de mensen te blijven. Na mijn pensioen vielen heel wat dagelijkse contacten weg. Mijn vrijwilligerswerk vult dat gemis voor een groot stuk op. Tijdens de coronaperiode moest ik thuisblijven, en dat vond ik bijzonder moeilijk. Het sociaal contact miste ik enorm. Wat ook fijn is: door te werken in Brussel in een tweetalige context, heb ik mijn Frans wat kunnen opkrikken.
“Vrijwilligerswerk verrijkt je leven, vergroot je netwerk en geeft een diepe voldoening.”
Aan wie twijfelt om vrijwilliger te worden, zou ik zeggen: zeker doen. Vrijwilligerswerk is echt werk, het is soms zelfs stresserend (als het internet niet werkt, bijvoorbeeld), maar ik beleef het heel anders dan in mijn eerdere professionele context. Als mijn trein ’s ochtends wat vertraging heeft, dan maakt dat niets uit. Voor mij steekt het niet op vijf minuten. Vrijwilligerswerk is vrijer, menselijker. Het verrijkt je leven, vergroot je netwerk en geeft een diepe voldoening. Ik hoop dit nog enkele jaren te kunnen blijven doen, zolang het haalbaar blijft en de balans met mijn gezin goed zit.
Patrick Janssens