Beginpagina > Onze acties >

Volksuniversiteit

Wat? ‘De eersten die over grote armoede iets te zeggen hebben zijn de mensen die de armoede aan den lijve ondervinden’. Dat vond Joseph Wresinski, de stichter van ATD Vierde Wereld. In 1972 start hij in Parijs wekelijkse ’dialogen met de Vierde Wereld’. Later krijgt deze dynamiek de naam ’Volksuniversiteit van de Vierde Wereld’.

Waar? In verschillende landen waar ATD Vierde Wereld actief is, vanaf 1982 ook in Vlaanderen. Jarenlang ging de volksuniversiteit maandelijks door, in Antwerpen of Brussel, op dinsdagavonden. Nu wordt gekozen voor minder bijeenkomsten, maar wel op een zaterdag en met nevenactiviteiten voor kinderen. Zo kunnen ook jonge gezinnen deelnemen. Vanaf dit jaar zijn we te gast in HoGent, de Hogeschool Gent.

Hoe? Meestal wordt rond een thema gewerkt. Dat wordt voorbereid in plaatselijke groepen, veelal verenigingen waar armen het woord nemen, met een eigen werking en identiteit.

Met wie? Mensen met een langdurige ervaring van grote armoede en mensen die naast hen staan. Vaak wordt rond een thema een gast uitgenodigd die vanuit zijn verantwoordelijkheden in de samenleving met de deelnemers in gesprek gaat.

Waarom? Het is een leerschool voor de deelnemers en een uitdrukking van hun verzet tegen armoede en uitsluiting. Het is een labo waar kennis wordt opgebouwd die de grondlaag vormt voor standpunten en acties.

Universiteit?

Prof. Dr. Ides Nicaise, KU Leuven: “De Volksuniversiteit van ATD Vierde Wereld heeft me even sterk gevormd als de KU Leuven. Ik ben er vele jaren naartoe gegaan, met ups en downs, ook met arme gezinnen uit het Leuvense. We ontleedden zorgvuldig de ervaringen van onrecht die zij ons meedeelden, werden strijdmakkers en zochten mee naar structurele oplossingen. We zagen hen groeien in inzicht en mondigheid, maar ik voelde evenzeer hoe ik in de Volksuniversiteit zelf zaken leerde die je nergens aan de ‘gewone’ universiteit leert. Bijvoorbeeld hun verbeten strijd voor de integriteit van hun gezin. Dat generaties na elkaar kinderen aan hun ouders onttrokken en geplaatst werden (en nog worden) is voor hen veel erger dan honger of kou. Of nog: het verband tussen armoedebestrijding en de strijd voor mensenrechten: recht op gezinsleven, op onderwijs, op arbeid, sociale bescherming enzovoort. Geleidelijk werd het mij duidelijk dat armoede in een rijk land geen probleem is van individuen of bevolkingsgroepen, maar een systeemziekte: het is onze halfslachtige samenleving die sommige mensen meer gelijk acht dan andere, die bezeten is van wantrouwen tegenover werklozen en hulpvragers, en daar een beleid op baseert dat armoede in de hand werkt in plaats van oplost.”

 

 

De laatste nieuwtjes over onze Volksuniversiteit kan je ook volgen op onze Facebookpagina.